De groei in mijn schilderijen.

uit 2001 tot 2004 (klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)
stuur een bericht naar de kunstenaar

Uit de tijd

Uit de tijd

2002

In een zoektocht naar wie ik was, zei een vrouw: "Schilder je? Begin gewoon, je hand wordt geleid. Heel vroeger heb je hem gekend" En ik dacht, "Hoezo, ik schilder immers al vele jaren." Die nacht in 2002 droomde ik van 'ome Piet', waar ik tot mijn 11e jaar wel eens kwam, dan kleurden we samen of tekenden met oost-indische inkt. Hij was destijds 80 jaar. Bij het opstaan zag ik aan mijn voeteneinde een prentje op de grond. Raapte het op en zag een kerstprentje uit 1970, aan mij van ome Piet. Het kastje, waar ik het had opgeborgen na mijn verhuizing zat dicht, ik was verbaasd. Voelde me blij en heb de kwast terhand genomen. Twee weken heb ik letterlijk tussen de soep en de aardappelen door aan 'Uit de tijd' geschilderd, mijn tijd van ooit, vol herinneringen, lfs Everjanneke.

Warmte

Warmte

2002

De fantasie speelt met het beeld, door wrijving rode gloed, zo danst de verf kleur in kleur, tot het een 'Warmte' ontmoet.

Droomvlucht

Droomvlucht

2003

Ik noem het dan toch spiritueel, die boze mimiek ontstond, ik had er geen beeld van vooraf, maar hield ervan terstond, zo vertelt het verhaal zijn 'Droomvlucht'.

Hittegolf

Hittegolf

2003

Linksonder begonnen met wat verf, een 'Hittegolf' groeide door in het geel, ontstond zowaar een moederdier vol liefde en nestelde zich hier.

Dierbaar paard

Dierbaar paard

2001

Zo leuk als een jong mens zich beweegt in een manege, in draf, overgang naar galop, halt en vieren die teugels, aaien, 'Dierbaar' paard, wat was je mooi.

Vrolijke tijd

Vrolijke tijd

2003

De basislaag staat, het is herfst en de bomen schilderde ik met een stokje uit de natuur. 'Wat ga je nu doen', vraagt de begeleidend docente, als ik het atelier binnenstap? Ehm, ik weet het nog niet, mijmer ik, onderwijl ik verftubes uitknijp en de kwast erin doop, breng deze naar het doek en laat mijn hand dansen. 'Oh', zeg ik, 'het worden paddestoelen' en zie 'juf' verbaasd kijken. Zegt ze: "Ik snap jou niet, ik zie het je doen, maar begrijp niet hoe je dat voor elkaar krijgt." Lachend haal ik mijn schouders op en zeg 'Ik ook niet, maar is wel leuk werken zo, misschien is het mijn ervaring?' En zo fladderden langszaamaan de vlinders in de boomtoppen, zij tetteren het hoogste lied: 'Vrolijke tijd'.

Draagkracht

Draagkracht

2004

Houden wij van de 'Draagkracht' in de natuur, balancerend het hart, zacht van kleur en liefde.